مقدمه بسم اللّه الّرحمن الّرحيم سپاس افزون از تصّور ، بر خداوند دانا و قادر بينا كه ما را بمنّت لاهوت آفريد و در جهان پروريد . و حمد بيرون از تخيّل ، بر آن حىّ لا يحول و هستى لا يزال كه أفول و فنا در قاموس ذات او بىمعنى است و ضعف و زهوق در ساحت الوهيت و صحنه ربوبيّيت او نامفهوم . منشى كلّ عالم است و خالق نسل آدم كه با ارادهء خود ميآفريند و بمشيّت خود توان مىبخشيد . آفريدى آدم و أنجال « 1 » آدم از عدم * مبدأ هستى و تشكيلات عالم از عدم پس اراده در الوهيّت چنين كرد اقتضاء * كآفريدى چهرهء زيباى خاتم از عدم و درود شايان و تحيّت بىپايان بر انبياء عظام على الخصوص بر پيمبر مهربان كه عصارهء خلق عالم است و مكمّل نسل آدم . و تهنيت فراوان و سلام بيكران بر اوصياء كرام كه قاطبهء خلائق را هدايت فرمودند و از ورطهء مهالك رهائى بخشيدند . و اظهار ارادت و عرض ادب بپيشگاه مبارك ابو الائمّه ، كنز العواطف و مظهر العجائب امير المومنين و نخبة الموقنين على عليه السّلام ، كه كتاب مقدسّ نهج البلاغه را كه چكيدهء گفتار انبياء و مبيّن قرآن مجيد است كه اسرار خلقت را در آئينهء بيان و صحيفهء قلم بخطّ زريّن بنگارش در آورده و وجدانهاى بيدار را براى تحصيل معانى ادب و تحكيم مبانى ايمان سفارش فرموده . خوش مخواب و سر بلند آر از منام * تا ببينى اشتياق اهل حال

--> ( 1 ) نسل‌ها